“…Bunlar “Kalp” le olur,
dil gürültüsüne getirip söze boğmakla olmaz.
Sonra mihenk taşına vurulunca utanırsın.
Kuru davaya kimse inanmaz.
Halk arasında soylediğin sozleri yalnız kaldığında söylüyor musun?…
Aynı duyguları tek başına kaldığın zaman da duyman mümkün oluyor
mu?…
İşte bunları yapabiliyorsan mesele yok…”
{ Abdulkadir Geylani (ks) }
