"..Ruhlara, bu cisme girmeleri için emir verdi; onlar da Allah’in emriyle girdiler. Bunu da
şu Âyet-i Kerime haber vermektedir: "Ona ruhumdan üfledim," (Sad, 72). Zaman oldu; o ruhlar bu cesetle ilgisini artırdı. Bu yüzden, ahdi unuttular. Halbuki, Allahu Teala onları yarattığında: "Sizin Rabbiniz degil miyim? " buyurdu. Onlar da: "Evet.." cevabını verdiler… işte bu sözü unuttular. Aslî vatana dönemediler. Fakat Rahman, yani varlığın yardım kaynağı, onlara acıdı.
Bu sebeple semavî kitaplar saldı. Bunlarla aslî vatanı hatırlatmak istedi. Bu manaya da şu Âyet-i Kerîme işaret eder: "Onlara Allah’ın günlerini hatırlat," (ibrahim, 5). Yani: Ruhlarla geçen,
o visal günlerini hatırlat.."
{ Abdulkadir Geylani (ks) }